Voor mij persoonlijk:
Allereerst is het natuurlijk geweldig dat je werkgever de moeite neemt om je aan de hand mee te nemen het Wereld Wijde Web op, daarvoor bedankt. De Zen was ook een supercadeautje en kwam voor mij op het juiste moment, lekker naar mijn podcasts luisteren. Last.FM: ik luisterde al jaren niet meer naar de radio omdat er zoveel gepraat werd en veel voor mij niet interessante muziek gedraaid werd. Nu dus geen gepraat en als een nummer niet bevalt gooi je het weg, ideaal. Omdat ik regelmatig bij anderen het net op ga was Delicious voor mij ook een uitkomst.
Meer web 1.0 dan 2.0 dus want ik deel weinig met de wereld.
Voor de organisatie:
Het is mijn mening dat we er als organisatie nu al veel aan hebben gehad. Een aantal collega’s hebben de stap gezet van de computer als doel/drempel/noodzakelijk kwaad naar de computer en internet als middel om een doel te bereiken. Een niet te overschatten stap voorruit: “One small step for the librarian, one giant leap for the library!”
Daarnaast hebben we ook veel samen gedaan, collega’s hielpen en inspireerden elkaar over en weer. Wat ook nodig was want af en toe was het niet allemaal even makkelijk te volgen en begrijpen. Zonder één collega had ik nooit doorgezet bij Delicious, waar ik nu veel aan heb. Bedankt Henny!
We hebben vooral aan zaken gesnuffeld en zijn aangemoedigd om niet alleen verder te gaan met dingen die ons wat leken, maar ook om aan nieuwe dingen te snuffelen. Zoals Helene Blowers aangaf: ze wilde haar medewerkers “some exposure” geven aan de modernere mogelijkheden. Het hele programma nodigde ook uit tot een open houding naar dingen en mensen, hiervan kunnen onze klanten ook profiteren.
Voor de klant:
De dienstverlening zal hier zeker niet onder leiden. We weten nu van een aantal zaken dat ze bestaan. We weten niet, en hoeven niet te weten, van de hoed en de rand. Maar als er nu een, meestal jeugdige, klant bijvoorbeeld komt klagen dat Steve Jobs een eikel is omdat zijn I-tunes vastloopt iedere keer als hij Last.FM opstart, weten we in ieder geval ongeveer waar het over gaat.
Hopelijk kunnen we de klanten gaan verleiden tot het doen van bijdragen aan inhoud/content, echt 2.0. Ik denk dan voorlopig vooral aan WIKI’s, My discoveries en taggen in de catalogus, zaken waarmee klanten elkaar helpen.
daarnaast zie ik wel wat in het toevoegen van toeters en bellen aan de catalogus met andere mogelijkheden, tracksamples, boekrecensies, waarderingen, etc. Dat kan/moet door klanten, maar ik verwacht daar meer van landelijk netwerken. Temeer daar we daarvoor graag de “kritische massa” willen bereiken.
Was het dan allemaal rozengeur en maneschijn?
Nee, natuurlijk niet. Af en toe waren de drempels om je te verdiepen in een ding erg hoog. Wat me weer gesterkt heeft in ene ander belangrijk inzicht: je moet zaken niet alleen toegankelijk maken, maar je moet ze makkelijk en prettig toegankelijk maken. Dat geldt niet alleen voor ons in 23 dingen, maar voor alles, met als belangrijkste voorbeeld de klanten van de bieb. Zaken moeten met één muisklik te regelen zijn, en dus niet 24 muisklikken en een moeilijk inlogcode en buitenlandse teksten.
tot ding.. Oh wacht, het is op.
Jeroen

